Hoofd genetica van farmagigant geeft toe dat hoop dure medicijnen veelal niet werken.
'De meeste medicijnen werken niet bij het merendeel van de mensen." Het had een uitspraak kunnen zijn van de een of andere lobbygroep tegen de farmaceutische industrie, maar ze komt uit de mond van het hoofd genetica bij medicijnengigant GlaxoSmithKline. De man pleit ook voor het beter afstemmen van medicijnen op de patiënt via het gebruik van genetische testen. 'Een opvallend statement', vindt ook de Leuvense professor genetica Jean-Jacques Cassiman. De professor ziet er wel een uitgekiende strategie achter van het bedrijf.
Allen Roses, het hoofd genetica bij GlaxoSmithKline, deed zijn opvallende uitspraken afgelopen weekend tijdens een wetenschappelijke meeting in Londen. Hij haalde er ook cijfers aan uit recent onderzoek om zijn stelling te staven (zie kader). "Meer dan 90 procent van onze medicijnen werkt slechts bij 30 tot 50 procent van de patiënten die ze gebruiken", zei dokter Roses. "Ik zeg dus niet dat de meeste van onze medicijnen niet werken. Ik zeg wel dat de meeste medicijnen lang niet bij iedereen werken."
Dokter Roses geeft ook toe dat het vaak om peperdure medicijnen gaat die patiënten voorgeschreven krijgen door de arts. "Heel wat dokters passen namelijk de 'trial and error'-methode toe", zei hij afgelopen weekend. "Met andere woorden, werkt het ene middel niet, dan schrijven ze een ander voor. Sommige patiënten moeten eerst hopen medicijnen uitproberen vooraleer er iets werkt."
Of een medicijn wel of niet werkt bij een patiënt heeft volgens Allen Roses te maken met het genetisch profiel van de patiënt. Hij pleit dan ook volmondig voor het gebruik van genetische testen bij de ontwikkeling van medicijnen. "Aan de hand van een eenvoudige en goedkope genetische test kunnen we op voorhand zien bij wie welk medicijn zal aanslaan en bij wie niet. Dat is de richting die we voortaan uit moeten. Op die manier krijgen patiënten de medicijnen die het best werken en zijn ze bijvoorbeeld ook verlost van vervelende nevenwerkingen."
De cijfers die hij aanhaalde mogen voor de buitenwereld dan vrij schokkend zijn, binnen de farmaceutische industrie zijn ze al lange tijd een publiek geheim. Allen Roses is wel de eerste die er nu ook openlijk mee naar buiten komt. Maar achter zijn 'outing' zit een doelbewuste strategie, meent de Leuvense professor menselijke erfelijkheid Jean-Jacques Cassiman.
"Om te beginnen moet ik zeggen dat dokter Roses niet de eerste de beste is en een zeer goede reputatie heeft als wetenschapper, maar hij werkt natuurlijk voor een grote farmaceutische firma", stelt de professor. "Hij doet dergelijke uitspraken dus met een duidelijke bedoeling."
Die is volgens Cassiman in de eerste plaats het promoten van genetische testen bij de ontwikkeling van medicijnen. "Rond genetische testen hangt nog altijd een taboesfeertje. Wanneer je als wetenschapper het woord in de mond durft te nemen, beginnen veel mensen te huiveren. Dan wordt er geschermd met termen als schending van de privacy of te agressief ingrijpen in het persoonlijk leven van de mensen. Als genetici geven we toe dat sommige dna-testen een enorme impact kunnen hebben op het individu of diens omgeving. Denk maar aan testen of iemand voorbestemd is een bepaalde ziekte te krijgen. Maar de testen waar het hier om gaat, zijn van een heel andere orde. De impact is veel kleiner. Ze kunnen er onder andere voor zorgen dat patiënten medicijnen krijgen waar ze baat bij hebben."
Dat de hoge piet van GlaxoSmithKline naast patiëntenbelangen ook vooral de commerciële belangen van zijn bedrijf wil behartigen, mag duidelijk zijn. Cassiman: "De sector begint stilaan te beseffen dat men niet anders meer kan dan zich toeleggen op genetische testen. Door allerhande regelgeving moet een medicijn nu een ellenlange weg afleggen vooraleer het kan worden verkocht. Er komen ook steeds nieuwe regels bij. Die regels komen er in de eerste plaats om de patiënt te beschermen, maar voor de farmaceutische industrie wordt de situatie onhoudbaar. Het gebruik van vrij goedkope genetische testen kan de weg die een medicijn moet afleggen aanzienlijk inkorten, wat commercieel gezien mooi meegenomen is. Maar dan moeten die testen wel eerst aanvaard worden."
De hele praktijk kan volgens professor Cassiman trouwens ook verkeerd uitdraaien voor de sector. Die was immers gewoon om zo snel mogelijk zo veel mogelijk medicijnen te verkopen aan een zo groot mogelijke groep patiënten. Een cultuur die onder andere Glaxo geen windeieren heeft gelegd en de firma deed uitgroeien tot een van de meest winstgevende bedrijven in de sector.
Cassiman: "Het kan natuurlijk zijn dat ze in hun eigen vlees snijden. Want wat gaan ze doen wanneer met de genetische testen blijkt dat slechts een kleine groep mensen baat heeft bij een bepaald medicijn? Dan moeten ze misschien een groot aantal medicijnen op de markt brengen die telkens maar voor een paar honderd mensen bestemd zijn. Een kostelijke zaak nietwaar. Dan is het meteen gedaan met grote winsten opstrijken."
Professor Cassiman: 'Het gebruik van genetische testen kan ervoor zorgen dat medicijnen sneller op de markt komen'
'Meer dan 90 procent van onze medicijnen werkt slechts bij 30 tot 50 procent van de patiënten. Sommige patiënten moeten eerst hopen medicijnen uitproberen vooraleer er iets werkt.'
bron:http://www.skepp.be/artikels/farmaceutische-leugentjes/merendeel-medicijnen-werkt-lang-niet-bij-iedereen
